Hij laat mij rusten

In by Peter Santema

We staan al weer voor de zomervakantie, voor de meesten van ons een tijd waar we naar uit kijken. Een tijd waarin we afstand nemen van werk en school en alles wat ons zo druk bezig houdt en waarin we heel bewust zoeken naar ontspanning en volop genieten van onze vrije tijd. Ik herken het in ieder geval bij mezelf en ik moet ook eerlijk bekennen dat als ik vakantie heb, ik alles daarom heen heel goed kan loslaten. Zeker als we dan ook nog het voorrecht hebben om een tijdje in een andere omgeving te verblijven.

Vorig jaar kampeerden we naast de Ermelose heide en als je daar een beetje bekend bent, weet je dat daar ook een schaapskooi is. Deze schaapskooi biedt plaats aan 300 schapen en in de zomermaanden neemt de herder de schapen dagelijks mee naar de hei. Elke dag naar een ander stukje om daar te eten en te verblijven. Ik vond dat altijd een prachtig gezicht: zo’n grote kudde schapen, die met de herder meetrok en dan weer een poosje rust hield op de plaats waar de herder ze gebracht had.

‘Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water’
(Psalm 23:2 NBV)

Dit hele tafereel doet mij denken aan Psalm 23 en voor deze blog werd ik specifiek bepaald bij vers 2: ‘Hij laat mij rusten in groene weiden en voert mij naar vredig water’ (NBV). Deze psalm is een lied van David, die zelf een tijd lang herder is geweest. Nu kunnen we het herderschap in de tijd van David niet één op één vergelijken met dat in onze tijd, maar we mogen er wel van leren. In de psalm beschrijft David dat God de Goede Herder is, die hem doet neerliggen in grazige weiden (NBG). Het bijzondere hieraan is dat David eigenlijk zegt dat het initiatief en de drang om te gaan rusten bij God vandaan komt.

Ik heb eens gelezen dat een oosterse schaapherder zijn schapen inderdaad dwingt om te gaan liggen. Schapen hebben namelijk de neiging om altijd maar door te gaan met eten en kunnen zich zelfs doodeten. Daarom laat de goede herder zijn schapen neerliggen. Schapen eten voornamelijk gras en gras is moeilijk te verteren. Daarom kunnen schapen niet te veel in één keer eten en is het nodig om hun eten te herkauwen. Schapen hebben dan ook een extra maag en vaak duurt het wel anderhalf tot twee dagen voordat het gras verteerd kan worden.

Wij mensen zijn niet geschapen met een tweede maag en hoeven ons natuurlijk eten niet te herkauwen. Toch denk ik dat het beeld dat David schetst, dat God hem doet neerliggen, weldegelijk ook een belangrijk leerpunt voor ons kan zijn op geestelijk vlak. Ook wij hebben de neiging om altijd maar door te gaan en nemen weinig tot geen rust. Zoals het gevaarlijk is voor een schaap om voortdurend gras te eten zonder te herkauwen, zo is het voor ons mensen gevaarlijk om buiten de rust van God en Zijn Woord om te leven.

God heeft bepaalde ritmen in Zijn Schepping gelegd. We zien deze ritmen bijvoorbeeld terug in de getijden, de seizoenen en de standen van de maan. Als we kijken naar onze dag, dan gebruiken we een derde van de dag om te slapen en uit te rusten. Als we kijken naar onze week, dan heeft God ons zes dagen gegeven om te werken en één dag om te rusten en te herstellen. God heeft niet voor niets zulke ritmen in de Schepping en in ons menselijk gestel gelegd. Ik geloof dat wij er wél bij varen om die ritmen te volgen en ze serieus te nemen.

Kortom: wij mensen hebben baat bij tijden van rust en herstel. Zo heeft God ons gemaakt en zo heeft Hij het voor ons bedoeld.  Ik wil je aanmoedigen om in de komende zomertijd die rust, die God je wil geven, met beide handen aan te pakken. Laat je geest gevoed worden met Gods Woord. Geef je lichaam en ziel de kans om te herstellen en neem eens de tijd om stil te worden en je hart te onderzoeken. Zijn er plekken in je hart die je verwaarloosd hebt of die aandacht nodig hebben? Vertel het aan God en laat Hem toe in alles wat je bezighoudt en Hij zal je naar vredig water voeren!

Een hele gezegende en inspirerende zomertijd toegewenst!

 

Babs Santema