Thuis zijn bij de Vader

In Blog by Babs Santema

Hij zei tegen zijn vader: ‘Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren 

(Lukas 15:29 NBV)

Hier klinken de woorden van een boze zoon, die het verschrikkelijk onrechtvaardig vindt dat zijn vader een groot feest geeft ter ere van de thuiskomst van zijn broer. Zijn broer die hen een tijd geleden in de steek heeft gelaten en er met de helft van de erfenis vandoor is gegaan om de bloemetjes eens flink buiten te zetten. En nu is deze nietsnut teruggekomen en wat doet zijn vader? Die slacht meteen het gemeste kalf om zijn thuiskomst groots te vieren.  

En laten we maar gewoon eerlijk zijn, dit is toch ook niet fair? De jongste zoon is op zekere dag met de noorderzon vertrokken, heeft huis en haard verlaten om zijn geluk ergens anders te vinden. Terwijl de oudste zoon zijn verantwoordelijkheid genomen heeft en plichtsgetrouw alles heeft gedaan wat zijn vader hem heeft gevraagd. En waarschijnlijk is deze oudste zoon, na het vertrek van zijn broertje, nog harder gaan werken voor zijn vader dan hij al deed. 

Bovenstaande Bijbeltekst komt uit de gelijkenis van de verloren zoon, zoals je misschien al wel in de gaten had. Lange tijd heb ik de jongste zoon in deze gelijkenis als de verloren zoon beschouwd. Immers hij leek volledig ten onder te gaan, toen hij niets meer had en tussen de varkens beland was. Hij had een losbandig leven geleid en was letterlijk los van (de band van) de vader geraakt. Hij was het spoor volkomen bijster, zijn leven was een hopeloze puinhoop geworden. 

Echter op dit dieptepunt kwam de jongste zoon tot zichzelf, hij kwam tot inkeer, en hij wist dat hij terug moest gaan naar zijn vader. Ergens diep van binnen kende deze zoon de liefde van zijn vader en wist hij dat hij altijd weer thuis mocht komen. Waarschijnlijk is hij met knikkende knieën teruggegaan, maar ondanks zijn schuldbesef wist hij bij wie hij moest zijn. Zijn zoektocht naar vrijheid en geluk bracht hem terug bij de vader. 

Maar dan nog even terug naar de oudste zoon, want is hij niet de werkelijke verloren zoon in deze gelijkenis? Weliswaar liep de oudste zoon niet weg van huis en ontliep hij zijn verantwoordelijkheden ook niet. En zo op het oog leek hij ook de voorbeeldige zoon, gehoorzaam  en plichtsgetrouw. Maar ondanks dat hij thuis woonde en dicht bij zijn vader leefde, kende hij de liefde van zijn vader niet.  

De oudste zoon leefde vanuit angst. En in iemand die angst kent, is de liefde nog niet werkelijkheid geworden. De oudste zoon deed ontzettend zijn best om alles zo goed mogelijk te doen voor zijn vader en wilde daarbij geen fouten maken, want dan zou hij falen. Hij was voortdurend bezig om zijn vader tevreden te stellen en hoopte daardoor op zijn goedkeuring en bevestiging. Hij probeerde op deze manier de liefde van zijn vader te verdienen.  

Vandaar ook zijn teleurgestelde reactie: Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren’. Deze oudste zoon had op zijn manier zo zijn best gedaan, maar hij voelde zich niet gewaardeerd door zijn vader maar afgewezen. En dat werd heel zichtbaar toen zijn broer bij thuiskomst een feest werd aangeboden. 

Deze gelijkenis gaat natuurlijk over jou en mij en over de liefde van God de Vader. De jongste zoon kende het liefdevolle hart van zijn vader en wist dat hij altijd terug mocht keren. Maar de oudste zoon kende die liefde niet en hij kon ook niets met die liefde. Hij leek de liefde van zijn vader niet te kunnen ontvangen. Voor ons is daar ook die ene belangrijke vraag: kennen wij de liefde van God de Vader? Ken jij Gods liefde voor jou persoonlijk? God is namelijk liefde en wil Zijn liefde met je delen. 

Ik wil je aanmoedigen om eens rustig bij de volgende vragen stil te staan: Leef jij net als de jongste zoon het leven van een geliefde zoon of dochter van de Vader? Of ben jij misschien net als de oudste zoon voortdurend bezig om alles zo goed mogelijk te doen voor God en voor anderen? In de hoop dat je inspanningen gewaardeerd zullen worden? Ik bid je van harte Gods onvoorwaardelijke en allesomvattende liefde toe! Dat je thuis zult komen en zijn bij de Vader om te ontdekken hoeveel Hij van je houdt!