Thuis komen bij de Vader

In Blog by Babs Santema

Na enkele dagen verzilverde de jongste zoon zijn bezit en reisde af naar een ver land, waar hij een losbandig leven leidde en zijn vermogen verkwistte.

(Lukas 15:13 NBV)

Dit Bijbelvers komt uit de gelijkenis van de Verloren zoon of misschien kunnen we beter verloren ‘zonen’ zeggen? Want zowel de oudste als de jongste zoon bewandelen een eigen weg, zonder dat ze de liefde van hun vader daadwerkelijk kennen. In deze blog wil ik stilstaan bij de jongste zoon. Deze zoon woonde nog thuis, maar had het daar blijkbaar niet meer zo naar zijn zin. Want op een bepaald moment vraagt hij zijn deel van de erfenis op en verlaat zijn ouderlijk huis om de wijde wereld in te trekken.

De manier waarop dit gaat, zegt mij iets over het verlangen van deze jongeman. Immers dat kinderen op een bepaald moment het ouderlijk huis verlaten om op eigen benen te staan, is heel logisch. Maar vaak gaan daar wel een aantal stappen aan vooraf, zodat die overgang goed verloopt. Er is een opleiding afgerond, er is een baan en vaak ook een partner met wie je verder trekt in het leven. Of kinderen verlaten het huis al iets eerder omdat ze gaan studeren en op kamers gaan. In ieder geval is er meestal een plan en verlaat een kind niet zomaar het ouderlijk huis.

Echter in deze gelijkenis gaat dat wel zo. De jongste zoon neemt ontslag bij zijn vader en zonder uitgestippeld plan laat hij alles achter en trekt de wijde wereld in. Ik geloof dan ook dat het hier om iets anders gaat dan op eigen benen staan. Ik denk dat het hier ten diepste gaat om een verlangen naar een leven in vrijheid. Een zoektocht naar het vinden van je eigen weg daarin en een ontdekkingsreis naar wie je bent en waarom je hier bent. En ik denk dat dit verlangen een verlangen is dat elk mens kent. En dat is ook niet zo vreemd, want God heeft ons geschapen als mensen met een vrije wil. Wij mogen onze eigen keuzes maken en God geeft ons daarbij de ruimte om te ontdekken wie wij zijn en waarvoor wij zijn geschapen.

Dit beeld van hoe God is, zie je ook heel mooi terug in dit verhaal. De vader geeft zijn zoon de helft van zijn vermogen en laat hem gaan. Ik denk dat de vader erg bezorgd moet zijn geweest om zijn zoon en waarschijnlijk had hij er ook helemaal geen goed gevoel bij, toch geeft de vader de zoon de ruimte voor zijn eigen zoektocht. En zoals deze jongste zoon op reis ging, op zoek naar zichzelf en naar de zin van het leven, zo zijn wij als mensen allemaal onderweg en op zoek. En deze zoektocht verloopt bij iedereen anders en kan heel pittig zijn en soms een leven lang duren. Sommige mensen raken zo verstrikt in die zoektocht dat ze zichzelf verliezen. Net als deze jongste zoon.

Hij vertrok naar het buitenland met flinke zak geld. Geld geeft ons in het leven vaak een gevoel van zekerheid, want er zolang er geld is, hoeven we ons niet zo druk te maken. Dan komt het eigenlijk altijd wel goed. De jongste zoon maakte ook veel vrienden en had een druk sociaal leven. Dat doet ook iets met ons mensen, we hebben namelijk een sterk verlangen om geliefd te zijn en waardevol. En zo ging er een hele tijd voorbij en genoot de jongste zoon van zijn leven in alle vrijheid.

Echter toen raakte het geld op en dat bracht een stuk onzekerheid in zijn leven. Daarnaast zag hij zijn vrienden steeds minder en kwam hij er achter dat ze meer in zijn geld geïnteresseerd waren geweest dan in hem. Hij voelde zich waarschijnlijk afgewezen en alleen. Toen er ook nog hongersnood kwam, was hij helemaal op zichzelf aangewezen en belandde hij tenslotte bij de varkens. Wat moet hij zich waardeloos hebben gevoeld en waarschijnlijk ook gedesillusioneerd. Immers zijn zoektocht naar vrijheid had hem nu op een dieptepunt in zijn leven gebracht. En op dat punt wordt hij bepaald bij zijn vader en wie zijn vader is en weet hij dat het voor hem het beste is om terug te keren.

In de Bijbel lezen we dat de jongste zoon een losbandig leven leidde in het buitenland. Als we het in deze tijd over een losbandig leven hebben, dan kunnen we denken aan bovenmatig alcoholgebruik, drugsgebruik, wisselende seksuele contacten, verkwisting van geld en tijd. Maar als we eens puur naar het woord ‘losbandig’ kijken, zouden we het ook kunnen omschrijven als ‘bandeloos’ of ‘zonder band’. De jongste zoon was helemaal los van het ket, zoals we dat ook wel zeggen. Hij was los van zijn vader, de band was verbroken. En dan heb ik het niet over de bloedband, want die is niet te verbreken, maar het gaat om de relatie. Vader en zoon hadden geen contact meer met elkaar, hun relatie was verbroken.

Deze gelijkenis gaat natuurlijk over jou en over mij en over God de Vader. Wij zijn allemaal die jongste zoon. Wij zijn allemaal op zoek, in meerdere of mindere mate, naar wie wij zijn en waarom we hier zijn. En God geeft ons daarin de ruimte om onze eigen zoektocht te hebben. Maar de jongste zoon houdt ons hier een spiegel voor: Hij dacht echte vrijheid te hebben toen hij de wijde wereld introk en kon doen en laten wat hij wilde. Hij dacht liefde, zekerheid en waarde te vinden bij andere mensen, maar kwam bedrogen uit. De jongste zoon laat ons zien dat wij onze vrijheid en onszelf niet leren kennen als wij geen contact hebben met onze Vader in de hemel.

Wij zijn allemaal ten diepste op zoek naar zekerheid, naar liefde en naar waarde, maar die zullen we niet blijvend vinden in de wereld en bij de mensen om ons heen, maar alleen bij onze Schepper, bij God. Alleen in relatie met God. Jezus is naar deze wereld gekomen om het voor ons mensen weer mogelijk te maken om in een persoonlijke relatie met God te leven. Hij is voor ons gestorven aan het kruis en heeft al onze zonden op zich genomen, zodat wij met Hem kunnen leven in relatie. Want zo heeft God het voor ons mensen bedoeld: we mogen Hem leren kennen zoals Hij werkelijk is en vanuit Hem zullen we ook onszelf leren kennen en gaan ontdekken waarom God ons geschapen heeft.

Zoals de vader in de gelijkenis op de uitkijk stond en op zijn zoon wachtte, zo wacht God ook op ons. Hij hoopt elke dag dat wij bij Hem komen, zodat we Hem leren kennen en vertrouwen. Dat we niet langer een ‘losbandig’ leven leiden, volkomen gericht op onszelf en onze eigen behoeften, maar dat we onze band met Hem gaan aanhalen en elke dag naar Hem toegaan om gewoon bij Hem te zijn en van Hem te leren. Ik hoop en bid dat jij beseft hoe belangrijk en waardevol jij bent voor God en dat je meer dan welkom bent bij Hem! Hij staat met open armen op je te wachten.